Έχω διαφωνήσει πάρα πολλές φορές με πολύ αριστερό κόσμο για τον τρόπο που μιλάει. Λέξεις όπως φασισμός,ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός, αστικές φυλλάδες, αντίδραση, και πολλές άλλες που ο απλός κόσμος που δεν ασχολείται δεν ξέρει καν τι σημαίνουν ή τις χρησιμοποιεί με άλλη έννοια. (Άλλη η σημασία της λέξης αντίδραση για τους αριστερούς άλλη για όσους δεν ασχολούνται και για τους δεξιούς.). Όλα αυτά χαρακτηρίζουν τη ξύλινη γλώσσα που κατηγορούν την αριστερά και ιδιαίτερα την κομμουνιστική αριστερά. Συζητώντας με πάρα πολύ κόσμο πως θα πρέπει να είναι άλλος ο τρόπος που προσεγγίζεις τον πολύ κόσμο και άλλος ο τρόπος που μιλάς σε κάποιον που ασχολείται με το θέμα έχω βρεθεί αντιμέτωπος με επιχειρήματα του στυλ “Μα αυτό είναι διγλωσσία” ή “κάποια πράγματα πρέπει να τα λες με το όνομα τους“.
Όμως αυτό που δεν κατανοεί πολύς κόσμος – ενώ έχει την καλή διάθεση- από άγνοια, ξεχνά δύο πράγματα, πως υπάρχουν και απλοί τρόποι να εξηγήσεις κάποια πράγματα και πως σε οτιδήποτε ο άλλος δεν έχει ερεθίσματα είναι πιο πιθανό να τον διώξεις παρά να τον προσεγγίζεις αν χρησιμοποιείς “ξύλινη γλώσσα”.
Για να πάρω και ένα παράδειγμα ενός φίλου μου για να το εξηγήσει αυτό ευκολότερα. Δεν εξηγείς με τον ίδιο τρόπο την σχετικότητα σε έναν απλό πολίτη και σε έναν φοιτητή του φυσικού τμήματος. Δεν πρόκειται να του πεις ψέματα του πρώτου αλλά δεν πρόκειται να τον μπερδέψεις με όρους που μόνο κάποιος που ασχολείται θα καταλάβαινε. Συνέχεια »